Ervaringsverhaal

"‘Het heeft mij veel zelfvertrouwen gegeven’"

Ina Beunk heeft zich de afgelopen 10 jaar ingezet voor de Centrale Cliëntenraad (CCR). Waar ze begon als iemand die niet snel ergens van durfde te zeggen, is ze gegroeid tot iemand die eerlijk vertelt hoe ze erover denkt. We blikken terug met Ina op haar tijd bij de CCR.

Ina krijgt in 2008 een telefoontje van haar oom. Of ze terug wil komen naar Hardenberg om een paar weken te helpen bij het vrachtwagenbedrijf van haar oom. Hij ligt op dat moment in scheiding en kan wel wat hulp gebruiken. Ina, die op dat moment nog in Venlo woont, besluit om te helpen. De weken vliegen voorbij en Ina besluit om terug te gaan naar deze omgeving.

Naar buiten

Ina heeft een moeilijke jeugd gehad. ‘’Ik heb enkele, gelukkig mislukte, zelfmoordpogingen gedaan en in Venlo is bij mij de diagnose bordeline geconstateerd. Daar kreeg ik hulp en dat kon gelukkig verder worden doorgezet bij RIBW Overijssel’’, vertelt ze. Daar moedigt haar begeleider moedigt haar aan om meer naar buiten te gaan. Ina: ‘’Ik was altijd een echte huismus en kwam de deur bijna niet uit. Dankzij mijn begeleider ben ik begonnen met de partnerberaden. Dat beviel me wel. En uiteindelijk heb ik de overstap naar CCR gemaakt. En nu zit ik er al zo’n 10 jaar in.’’

Knop omzetten

Ina was gewend om altijd te werken voor haar geld, maar van het UWV mocht dat niet meer. ‘’Ik heb een officiële waarschuwing gekregen in 2009, omdat ik eerder ook een hersenbloeding heb gehad. Werken was niet goed voor mij, maar ik vond het heel moeilijk om het niet te doen. Door die waarschuwing moest ik echt stoppen, maar het heeft lang geduurd voor ik die knop kon omzetten’’, vertelt Ina. ‘’Dankzij de partnerberaden is het me gelukt om die knop wél om te zetten en kwam ik ook bij ander vrijwilligerswerk terecht. Zo heb ik kinderen een-op-een begeleiding bij zwemles gegeven, ben ik gaan bowlen met mensen met een beperking en op de zorgboerderij van mijn zoontje mocht ik gaan knutselen met de ouderen.’’

Zelfvertrouwen

Vanuit de partnerberaden, rolt Ina door naar de CCR. ‘’Het CCR heeft mij veel zelfvertrouwen gegeven. Eerder kwam ik niet veel onder de mensen, maar nu wel’’, vertelt Ina trots. ‘’Ik ben zelfs een paar keer met de vorige bestuurder Jan Willem mee geweest naar toespraken en dan mocht ik ook mijn verhaal vertellen. Dat ik voor zo’n hele groep zou durven staan, had ik nooit verwacht. Dat het me is gelukt, heeft me goed gedaan.’’

Ook binnen de CCR kreeg ze tijdelijk een bijzondere functie. Ina: ‘’We zaten een tijdje zonder adviseur en toen heb ik die rol opgepakt. Daar heb ik veel van geleerd en ik kijk erg positief terug op deze periode. Eerder zei ik niet zoveel in vergaderingen, maar door de jaren heen heb ik steeds beter mijn mening durven geven. Nu zeg ik eerlijk hoe ik erover denk.’’

Droge en natte BW

Als er één moment is voor Ina dat er boven uit steekt over hoe je mag meedenken als CCR-lid, is het de regeling rondom de natte en droge BW (Beschermd Wonen) binnen RIBW Overijssel. Ina: ‘’Eerder zaten drugs- en alcoholverslaafden samen met cliënten die bezig waren om af te kicken van hun verslaving. Wij hebben toen vanuit de cliëntenraad aangegeven dat we graag een droge en natte BW zouden willen. Zodat het makkelijker wordt voor iemand om te stoppen met zijn of haar verslaving. We voelden ons hierin gehoord én er is iets mee gedaan.’’

Ook ziet Ina dat de CCR is gegroeid door de jaren heen. ‘’De cliëntenraad heeft in een diepe put gezeten. Er waren tijdelijk weinig mensen, geen (vaste) adviseur. Het is mooi dat we hebben doorgezet. De CCR staat weer stabiel.’’

Afscheid

En nu is het tijd om na 10 jaar afscheid te nemen van de cliëntenraad. ‘’Ik weet nog niet wat er op mijn pad ligt’’, vertelt Ina. ‘’Ik heb laatst een berichtje op Facebook gezet dat ik straks weer beschikbaar ben voor vrijwilligerswerk en daar heb ik heel veel reacties op gekregen. Ik vind heel veel leuk. Zo lijkt het me leuk om in het ziekenhuis koffie of eten rond te brengen of iets met ouderen te doen. Ook schoonmaken, knutselen en wandelen vind ik leuk. Ik ben niet bang dat ik me straks ga vervelen. Maar eerst wil ik me tot 10 december nog vol inzetten voor de CCR.’’